Oyun terapisinde çocuklar kendilerini oyun yoluyla ifade ederler. Kendinizi oyun yoluyla ifade etmek, çocuk gelişiminin doğal ve normal bir parçasıdır. Yetişkinler kendilerini ifade etmek için sözcükleri kullanırlar, ancak çocuklar kendilerini sözcüklerle değil beden dili ve oyunlarla ifade ederler.

Oluşturduğunuz oyunlarla dünyayı ve kendinizi nasıl algıladığınızı, düşüncelerinizi, duygularınızı, ihtiyaçlarınızı ve arzularınızı ifade edin. Başka bir deyişle, insan olmanın tüm zihinsel süreçlerini şakacı bir şekilde ortaya koyuyorlar. Oyun, iletişim işlevinin yanı sıra diğer konuları da aktarmayı unutmamalıdır. Oyun, çocuğun kendisine alan açma, yalnız kalabilme, empati kurabilme, kişilerarası ilişkileri sağlıklı şekilde öğrenebilme, dikkat, öğrenme, yaratıcılık gibi becerilerini geliştirdiği bir araçtır.

Oyun terapisi, ruh sağlığı alanında uzun yıllardır, duygusal, davranışsal ve gelişimsel problemler yaşayan çocuklar için uygun ve tercih edilebilen bir müdahale olmuştur. En yaygın kullanılan oyun terapisi ekolü “Çocuk Merkezli Oyun Terapisi”’ olarak bilinmektedir (ÇMOT). ÇMOT, oyun terapisinin yönlendirilmemiş şekline verilen isimdir. Terapist, çocuğa kendisini güvende hissedebileceği, koşulsuz kabul edildiğini hissedebileceği bir oyun ortamı sunarak, çocuğun kendi sorunlarını kendi becerileri ile çözmesi konusunda, çocuğun kendi yolculuğunda, ona rehberlik eder. 3-10 yaş arasındaki çocuklar ile yapılan bu oyun terapisi çocuğun duygularını, ihtiyaçlarını, arzularını daha iyi anlamasına, problem çözme, kendini kontrol edebilme becerilerinin, özgüveninin gelişmesine ve ilişkisel, duygusal ve davranışsal sorunlarının azalmasına katkı sağlamaktadır. Anlayışlı ve kabul eden bir terapist tarafından çocuğun yaşadığı duygular, düşünceler, davranışlar, ihtiyaçlar empatik dinleme ve yorumlama şeklinde ele alınarak, çocuk yaşadıklarına yönelik bir farkındalık kazanır ve kazandığı bu farkındalık ve sahip olduğu mevcut potansiyeli (baş etme yöntemleri) ile problemlerini çözüme kavuşturmaya çalışır.